"تحلیلی بر افشای اختراعات در ایران"، سید کامران باقری، مریم کبریایی و حمید عزیزی مرادپور، مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، فروردين 1391.

 

ثبت اختراع را مي­توان قراردادي ميان دولت و مخترع دانست كه در ازاي اعطاي مجموعه­اي از حقوق انحصاري براي زمان محدود به مخترع از طرف دولت، مخترع جزئيات اختراع خود را براي عموم افشا نمايد. لذا نظام ثبت اختراع را مي­توان داراي کارکردها و اهداف متفاوتي دانست که تشويق محققين و مخترعين و تشويق افشاي اطلاعات اختراعات برای عموم از اين جمله­اند. افشاي اطلاعات نهفته در دل يک اختراع به ازاي دادن حق انحصاري بهره برداري از آن به مخترع، ازجمله ابزارهايي است كه مي‌تواند زمينه را براي گسترش هر چه بيشتر علم و فناوري فراهم آورد و دست آخر به رفاه اجتماعی بيشتر بيانجامد.

در اين گزارش ابتدا کارکردهای نظام ثبت اختراعات و تشويق افشاي اختراعات به عنوان يکي از اين کارکردها معرفي مي‌گردند. برخي انتقادات صاحب نظران نسبت به نظام افشاي اختراعات مرور شده و در ادامه ضمن معرفی نظام افشاي اختراعات در ديگر کشورها، اين نظام در ايران کاوش شده و مورد تحليل قرار مي گيرد و مهم‌ترين نارسايي‌هاي آن از سه ديدگاه چگونگی، زمان و کفايت افشا معرفي مي‌گردند. در آخر توصيه‌هايی سياستی برای بهبود کارکرد تشويق افشا در نظام ثبت اختراع ايران مطرح می‌شوند.



تاريخ: ۱۳۹۱/۶/۱۱

هم آفرينی با کمک، هم فکری و هم راهی شما به سرچشمه ای از آموزه های مهم و کاربردی مديريت فناوری و مالکيت فکری تبديل خواهد شد.