رقابت سنگين وزن نوآوران ايتاليايي
۱۳۹۰/۱۱/۱۲

 

اين هفته مجالی دست داد تا در مناظره دو چهره برجسته ميدان نوآوری ايتاليا حضور پيدا کنم. یک سوی اين مناظره جيانکارلو ميکلونه (رييس اسبق مرکز پژوهشی فيات و پايه گذار نوآوری باز در اين گروه صنعتی) و ديگری يک کارآفرين فناوری پيشرفته به نام روبرتو سياگری (بنيانگذار و مديرعامل شرکت يوروتک با بيش از 500 نفر نيرو در سراسر جهان).

ميکلونه همان کسی است که در اوج بحران فيات در برابر دستور اخراج 30 درصد از نيروهای مرکز پژوهشی شرکت مقاومت می کند و برای اين‌کار تا مرز اخراج می‌رود. اما وی با اجرای هوشمندانه اصول نوآوری باز (10 سال پيش از نوشته شدن نخستين کتاب نوآوری باز توسط هنری چسبرو) نه تنها آن مرکز پژوهشی را از بحران خارج و شکوفا می‌کند، بلکه موتور نوآوری در فيات را آن‌چنان روشن می‌کند که سال‌ها بعد همين اندوخته در اوج بحران اقتصادی اروپا و آمريکا به کمک فيات و حتی کرايسلر می‌آيد. نکته جالب تجربه ميکلونه، اجرای نوآوری باز نه از سر شکم سيری بلکه در شرايط اضطرار است. او بارها در صحبت‌هايش تکرار کرد که آدمی زير فشار نوآورتر می‌شود. به باور من يکی از زيباترين اقدامات وی، تجربه بازاريابی برای فناوری‌های توسعه يافته در فيات است که او در اين جلسه به ظرائف آن پرداخت. به دوستان مطالعه مقاله آلبرتو دی مينين در وصف گذار فيات به نوآوری باز را توصيه می‌کنم.

اما سياگری يک کارآفرين بود که شرکتی فناوری-بنيان را از صفر بنا کرده بود و آن‌را با قدرت در مراحل رشد مديريت کرده بود. او بارها بر اهميت بلندنگری و رويای تغيير جهان در نزد کارآفرينان سخن راند. او در مورد پيچيدگی‌های جذب و نگهداشت نيروهای انسانی خبره در شرکت‌های نوپا نظراتی شنيدنی داشت. شنيدن تفاوت نگاه اين دو مدير موفق در زمينه نوآوری بسيار جذاب و آموزنده بود. 

 





نظر کاربران

سلام و با تشكر
اي كاش بيشتر در اين مورد توضيح مي داديد
نوشته شده توسط EHSAN در تاریخ ۱۳۹۵/۱۱/۲۸
0
0

نام:
پست الکترونیکی:
نظر شما:

هم آفرينی با کمک، هم فکری و هم راهی شما به سرچشمه ای از آموزه های مهم و کاربردی مديريت فناوری و مالکيت فکری تبديل خواهد شد.