شبکه‌سازی علمی را جدی بگيريم
۱۳۹۱/۳/۴

 

ديروز لينک ويدئويي را از يکی از دوستان خوب هم‌آفرينی دريافت کردم که ديدن آن را به تمامی پژوهشگران و دانشجويان توصيه می‌کنم. تلاش کردم نکات کليدی آن را فهرست‌وار به شرح زير خدمت‌تان گزارش کنم:

·   يکی از مهارت‌های اساسی هر پژوهشگر جوان، توان شبکه‌سازی و نگهداشت‌ شبکه است. شبکه با پژوهشگران يا ديگر دانشگاهيانی که علايق مشابهی دارند.

·   دانستن زبان‌های ديگر برای برقراری ارتباط و شبکه‌سازی بسيار مهم است. اگر چه زبان انگليسی زبان پذيرفته شده جامعه علمی است اما برای گسترش هر چه بيشتر ارتباطات حتی نبايد به زبان انگليسی اکتفا کرد.

·   پژوهشگران بايد هم‌زمان هم متخصص يک زمينه خاص (به ويژه موضوع تز خود) و هم آشنا به ديگر حوزه‌های عمومی رشته خود باشند. اين آشنايي عمومی به آنها امکان می‌دهد که موضوعات مختلف را به هم پيوند زده و ايده‌های نوين بيافرينند. معمولاً موضوعات پژوهشی حاصل پيوند دو يا چند حوزه مختلف هستند و پژوهشگران جوان بايد بتوانند جامع‌نگر باشند و به اين منظور بايد فرارشته‌ای بيانديشند و صددرصد بر روی موضوع تز خود متمرکز نشوند. بنابراين بايد تعادل ظريفی ميان تمرکز تخصصی بر يک موضوع و جامع‌نگری برقرار کنند.

·   شبکه‌سازی تنها آگاهی از ايده‌های ديگران نيست. شما هم بايد آماده باشيد که ايده‌های خود را با بخشندگی با ديگران در ميان بگذاريد. اين کار به نگهداشت شبکه کمک چشمگيری می‌کند.

·  از پيشنهاد و طرح ايده‌های پژوهشی جديد به ويژه آنهايي که حاصل ترکيب دو يا چند حوزه مختلف هستند نهراسيد.

·  افراد موجود در شبکه ممکن است در آينده همکار، استاد راهنما يا حتی مديران شما شوند. بنابراين شبکه‌سازی نه تنها به پيشرفت علمی بلکه به پيشرفت کاری و حرفه‌ای شما هم کمک فراوان خواهد کرد.

·   در شبکه می‌توانيد ايده‌ها و دستاوردهای پژوهشی خود را عرضه و از بازخورد ديگر اعضا بهره‌مند شويد.

·   وقتی که به کنفرانسی می‌رويد، آماده برويد. بايد از برنامه کنفرانس و اين‌که چه کسی چه چيزی ارائه می‌کند به خوبی آگاه باشيد. در اين‌صورت می‌توانيد به محل ارائه مقاله مورد علاقه خود رفته و در انتها پرسش‌های خوب و مرتبط بپرسيد و برای بحث در مورد موضوع خود با ارائه دهنده مقاله گفتگو کنيد. بيشتر اساتيد از اين‌که دانشجوی جوانی (به ويژه از يک کشور ديگر) آثار آنها را خوانده و پرسش‌های به جا يا ايده پژوهشی جديدی مطرح کند بسيار شادمان می‌شوند. شبکه‌ها به همين شکل پا می‌گيرند. کنفرانس‌ها فرصت خوبی برای شبکه‌سازی هستند که حيف است هدر بروند. خيلی از همکاری‌های علمی در وقت استراحت و پذيرايي کنفرانس‌ها شکل می‌گيرند. پس در کنفرانس‌ها بسته نباشيد و باب صحبت را باز کنيد و در مورد ايده‌های خود صحبت کنيد و بازخورد بگيريد.

·   از طرح پرسش (حتی پرسش‌های چالشی) پس از ارائه مقالات نهراسيد. شما با اين‌کار در عمل خود را به ارائه کننده مقاله و ديگر حاضران در سالن معرفی می‌کنيد.

·  در کنفرانس‌ها تنها با دوستان قديمی، اساتيد يا همکاران خود همراه و هم‌صحبت نشويد. با افراد جديد دوست شويد و شبکه همکاران و دوستان خود را گسترش دهيد.

·  نگهداشت شبکه به اندازه شبکه‌سازی مهم است. به اين منظور از رايانامه (ايميل) استفاده کنيد که ابزار ارتباطی کم هزينه و قدرتمندی است. اما بايد رايانامه ديگران را نيز در سريع‌ترين زمان ممکن پاسخ دهيد، زيرا دير جواب دادن نشانه بی‌توجهی و کوتاهی است.

·  شما بايد به موضوع تز دکترای خود علاقمند باشيد. اين موضوع مال شما خواهد شد و تا سال‌ها خود را با آن موضوع معرفی خواهيد کرد. در گام بعد افراد مرتبط با موضوع تز خود را بشناسيد و در انجمن يا انجمن‌های علمی مربوطه عضو شويد. در اين ميان تخصص‌ها و انجمن‌های مرتبط اما فرا رشته‌ای را فراموش نکنيد. سپس تلاش کنيد از اعضای فعال اين انجمن (ها) باشيد.

·  برخی کنفرانس‌ها بزرگند که بيشتر برای شبکه‌سازی خوبند، زيرا بيشتر افراد فعال در آن حوزه در آن کنفرانس‌ها شرکت می‌کنند. اما برخی کنفرانس‌های کوچک جای يادگيری و بحث و گرفتن بازخورد هستند. رفتن به هر دو نوع کنفرانس مفيد است.

·  برای انجام تمام اين کارها و شبکه‌سازی بايد پرکار و پرتلاش باشيد. در آينده مسئوليت‌های کاری، اجتماعی و خانوادگی شما بيشتر و بيشتر خواهد شد. پس زمان شبکه سازی و همکاری اکنون است.

(با تشکر از دکتر هادی نيلفروشان برای راهنمايي‌های مفيدشان و ارسال لينک اين ويدئو)

 





نظر کاربران


نام:
پست الکترونیکی:
نظر شما:

هم آفرينی با کمک، هم فکری و هم راهی شما به سرچشمه ای از آموزه های مهم و کاربردی مديريت فناوری و مالکيت فکری تبديل خواهد شد.