فرصت تاريخی آفرينش و ماندگاری!
۱۳۹۶/۱/۲۰
اين نوشته در تاریخ 20 فروردين 1396 در صفحه نخست روزنامه شرق منتشر شد که در ادامه تقدیم همراهان هم‌آفرينی می‌شود:
----- 
به رسم زيبا و کهنِ ايرانی، روزهای پايانی اسفندماه و روزهای ابتدايي فروردين ماه به مرور خاطرات شاد سال پشتِ سر و نقل مفاهيمِ اميدبخش در باب سال پيش رو گذشت. در پشت تمام پيام‌های تبريک‌ دوستانه و آرزوهای صميمانه برای سال پيشِ رو، يک حقيقت ناگفته وجود دارد: پرونده يک سالِ ديگر در دفتر زندگی‌مان بسته شد. اين دفتر، بسته و مهر و موم شده و تا روز حساب و کتاب گشوده نخواهد شد. اکنون جا دارد از خود بپرسيم که نقطه اوج اين حضور يک‌ساله کجا بود؟ تاريخ ما را به خاطر کدامين برگِ اين دفتر خواهد ستود؟ آيا توانستيم در اين بازه يک‌ساله رد پایی ماندگار از خود برجای گذاريم؟ 
 
اگر طرح بی‌تعارف اين پرسش‌ها عجيب است، اجازه دهيد یک گام به عقب برگرديم: پرسیدن از خود و بی‌پیرایه مقابل آینه ایستادن چقدر برای‌مان مهم است؟ داشتن اثری ماندگار در تاريخ جایی ميان دغدغه‌های اصلی زندگی‌‌مان دارد؟ اگر تاکنون به اين پرسش‌ها فکر نکرده‌ايم، احتمالا بيش از اندازه غرق روزمرگی‌ها شده‌‌ايم و بايد نگران خود شويم. 
 
بد نيست بدانيم که یادگار گذاشتن اثری ماندگار و محو نشدنی در تاريخ کار ساده‌ای نيست. تاريخ در اين زمينه بسيار بی‌رحم قضاوت می‌کند و به کم‌تر کسی مجال ماندگاری می‌دهد. بی‌جهت نيست که در شلوغی آمد و رفت‌های ميلياردی نسل‌های مختلف بشری، معدود مردان و زنانی توانسته‌اند اثری نيک و ماندگار از خود بر جای بگذارند؛ انگار که دیگران آمدی نداشتند که شدی پی آن رخ دهد: «نه خانی آمد نه خانی رفت». تاريخ کسی را فراتر از احترامی فردی، برای امرار معاش و تامين نيازهای روزانه زندگی يا به جهت زندگی محافظه‌کارانه و تسليم تکرارها شدن نمی‌ستايد. پس راز ماندگاری در تاريخ چيست؟
 
کافي است روی فهرست بزرگان ماندگار در تاريخ ايران زمين چشمی بگردانیم: از فردوسی تا سهراب سپهری، از اميرکبير تا پروفسور حسابی. وجه مشترک و بارز اين بزرگان، خلاقيت و نوآوری است. ایشان بر خلاف بيشتر هم‌عصران خود، پا را از مسير تکرار و روزمرگی فراتر گذاشته و اثری ماندگار آفریدند. انکار نمی‌کنیم که آن‌ها هم دغدغه‌های معيشت خود را داشته‌اند. اما اين دغدغه‌ها نتوانستند روح بزرگ انسانی ایشان را به بند بکشند و اسير خود کنند. بازنده دغدغه‌های روزمره بودند نه ایشان. البته اين رابطه آفرينش و ماندگاری، ویژه گذشتگان نيست و همچنان جاری است. مگر نه اين که در سال گذشته، جهانی به حرمت عباس کيارستمی کلاه از سر برداشت و در برترين محافل سينمايي جهان بزرگی و ماندگاری وی را ستود. راز اين ماندگاری همان آفريده‌های نوآورانه‌ای است که امضای وی در تاريخ هستند و خواهند ماند.
 
بياييد به رسم نوروز پای‌بند بمانیم و نيمه پر و اميدبخش اين ليوان را هم بنگریم:
 
اول آن که بخت با ما است و استعداد خلق و آفرينش، به عده‌ای خاص محدود نشده. آفریدگار دانا و مهربان اين استعداد را به تک‌تک انسان‌ها ارزانی داشته تا وجه تمايز ایشان با ديگر آفريده‌هایش باشند. همه ما می‌توانیم آفريننده باشیم. اگر بخواهيم.
 
دوم اين که آفرينش به عرصه و کارزار خاصی محدود نيست: از فرهنگ و هنر گرفته تا تجارت و کسب‌وکار. فقط کيميای آفرينندگی ماست که می‌تواند سوژه‌ای را به عامل ماندگاری‌مان در تاريخ بدل کند.
 
سوم آن که هر چند دفتری یک‌ساله از عمرمان بسته شد، اما برگی نو پیش روی‌مان گشوده‌اند. حال فرصت ديگری برای آفرينش به ما داده شده و بايد قدر آن را بدانيم. پس اين ما و اين فرصت تاريخی آفرينش و ماندگاری. بسم اله 




نظر کاربران

در تحقيقات كارآفريني اين نتيجه به دست آمده كه در سالها و دوره هاي زماني اي كه عوامل محيطي در شرايط تغيير قرار دارند (مثل انتخابات امسال)، زمينه براي تغيير در شركتها و نوآوري فراهمتر مي شود. به عبارت ديگر همراهي با موج تغيير محيطي مي تواند تسهيلگر نواوري درون شركتي باشد. اميد كه سال 96 براي شركتها چنين باشد.
نوشته شده توسط مهدي كنعاني در تاریخ ۱۳۹۶/۱/۲۰
0
0

پيرو متن پيشين، اين تغيير محيطي لزوما به معناي تغيير رييس جمهور نيست و حتي تغيير از جنس شروع دور دوم هم مي تواند فرصتي براي موج سواري براي تسريع نوآوري باشد.
نوشته شده توسط مهدي كنعاني در تاریخ ۱۳۹۶/۱/۲۰
1
0

نوشته را در شرق هم خوانده بودم و دوباره مطالعه کردم. پیام بسیار مهمی را در این نوشته متذکر شده اید. شاید کلید عبور از این دوره در جامعه ما. خلاقیت و تلاش برای ماندگاری. از شما متشکرم.
نوشته شده توسط حسین منافی در تاریخ ۱۳۹۶/۱/۲۱
2
0

سلام
به نظر می رسد خلاقیت و نوآوری در بستر فضا، زمان و مکان است که می تواند فرد یا گروهی از افراد یا یک سیتم را وادار به حرکت کرده و محصولات و خدمات نو بیافریند. دانشکاه و مراکز پژوهشی و آموزشی از ارکان مهم تربیت افراد خلاق و نوآور هستند که می توان گفت امروز تا حدود زیادی از این مهم فاصله گرفته و صرفا به کارخانه تولید مدرک تبدیل شده اند و ...
به هر حال از توجه جناب عالی به این مهم تشکر می کنم و امید دارم این مباحث و این هم آفرینی بتوان موجبات تقویت فرهنگ خلاقیت و نوآوری در سطح جانعه علمی،دانشی و فناورانه گردد.
نوشته شده توسط محسن یادبروقی در تاریخ ۱۳۹۶/۱/۲۲
0
0

عرض ادب و سلام ، نکته حایز اهمیت برای ماندگاری و اثرگذاری تاریخی در این نوشتار متین، تلاش افراد برای نوآوری و خلق بدیع می باشد که دکتر باقری گرامی به زیبایی آن را به تصویر کشیده است. نکته دیگر مستتر در این نوشتار که باید مورد توجه قرار گیرد آن است که این ماندگاران، به رغم عدم همراهی و فراهم نبودن شرایط لازم، تلاش کرده اند. نه تنها فراهم نبودن شرایط را تهدید ندیده اند بلکه از آن فرصتی برای نوآوری و انجام کاری بدیع بهره جسته اند. گرفتار نبودن در تله "شرایط مهیا نیست" راز موفقیت آنان است.
نوشته شده توسط احمد الهیاری در تاریخ ۱۳۹۶/۱/۳۱
0
0

نام:
پست الکترونیکی:
نظر شما:

هم آفرينی با کمک، هم فکری و هم راهی شما به سرچشمه ای از آموزه های مهم و کاربردی مديريت فناوری و مالکيت فکری تبديل خواهد شد.